Zinnig Eten in Noord: 7 december

Kerst komt er weer aan. Aan eten geen gebrek, maar wie gelooft er eigenlijk nog in ‘vrééééde op aaaarde’, of in andere mooie visioenen? Praat met je mond vol, bij Zinnig Eten op 7 december.

Zinnig Eten is een experiment rond eten, delen en rituelen, met food artist Silvia van der Wal. Het is ook een plek waar zinnige noorderlingen elkaar kunnen ontmoeten en waar goede gesprekken de regel zijn. 7 december gaan we weer aan tafel (met max. 24 personen).

Het goddelijke eten van food artist Silvia (Bakbrommer) brengt in ieder geval een stukje hemel naar onze aarde. En met een mooi lichtritueel en goed gezelschap waan je je misschien wel even in het paradijs. Doe je het daarvoor?

Datum: 7 december 2017
Tijd: 18.30 - 22.00
Locatie: De Ark, Banne Buikslootlaan 63c
Bijdrage: € 18 voor 3 gangen (€ 10 voor minima)
Aanmelden (verplicht): Jonatan Bartling |  | 06 48 51 9000

 

---
Zinnig Eten is gebaseerd op de ‘Tafel van Hoop’ een maaltijdconcept dat Jonatan Bartling bij Stek Den Haag ontwikkelt.
Jonatan schreef een column over de editie van 28 september. Die lees je hieronder in ca. 3 minuten.

 Een zoon komt thuis.

De maaltijd zelf vertelt het verhaal, de zintuigen luisteren. Bij het voorgerecht, een mooie groene soep, is er nog niets aan de hand. Geen reden om weg te gaan, we hebben het toch goed samen? Het hoofdgerecht laat zien dat dat een wensdroom is. Bruine stoof uit de pot, geen borden. Bruin papier op tafel, grote schalen vol groenten, gefrituurde schillen. Varkensvoer. Het licht gedoofd. We bevinden ons in de verlatenheid. Maar niet voor altijd, want met het nagerecht breekt het feest aan: zware chocolade-truffeltaart tegen wit tafellinnen, vijgen, knalgele Braziliaanse taartjes, een heerlijke dessertwijn.

De kenner had het misschien al door, dit is het beroemde verhaal van de Verloren Zoon. Dit najaar hebben we een nieuwe activiteit in het leven geroepen: Zinnig Eten. Bij Zinnig Eten experimenteren we met eten en delen en rituelen. Tussen alle losse activiteiten willen we aan een zinnige community in Noord bouwen. Dat doen we door de eettafel te heroveren als een plek van betekenis en echte ontmoeting. En het werkt nog ook!

Elke keer vormt een bronverhaal de rode draad van de avond, soms uit een oude bron, zoals de bijbel, soms zelfgeschreven. En met elke gang verdiept het verhaal zich. Gesteund door gespreksvragen gaan tafelgenoten al snel de diepte in. ‘Heb jij wel eens alles achter willen laten, een nieuw beginnen?’ ‘Ja dat heb ik gedaan, ik ging naar Amerika, maar ik bleek mezelf te hebben meegenomen.’ De personages uit het verhaal zitten eigenlijk allemaal aan Tafel, vaak met dubbelrollen: jongste zonen, oudste dochters, vaders en moeders.

Heel krachtig waren de ‘tableau vivants’, een speelse theater-vorm, waar je samen een scene uit een verhaal uitbeeld, zonder woorden. Pijnlijke scheidingen, ontroerende herenigingen, alternatieve verhaallijnen, het kwam allemaal langs en bracht van alles naar boven. Voor mij was het antwoord op de laatste vraag, bij het dessert, dan ook duidelijk. ‘Wat is voor jou thuiskomen?’ ‘Hier en nu, met jullie’. Mensen die je nauwelijks kent, maar in wie je je herkent, bij wie je je zomaar ineens gekend kunt voelen. Thuis is groter dan gedacht.